Ostra, wirusowa choroba Ośrodkowego Układu Nerwowego ssaków, dla człowieka zawsze śmiertelna. Źródłem zakażenia są: szczególnie psy, koty, nietoperze ale też sarny, krowy, wiewiórki. WHO szczególnie zaleca uodpornienie dzieci, między innymi ze względu na zachowania predysponujące do zakażenia poprzez kontakty ze zwierzętami lub potencjalną możliwość zatajenia ekspozycji przed opiekunami.

Szczepienie przeciwko wściekliźnie w skrócie

Szczepionki: firmy Sanofi Pasteur
Schemat: trzy dawki (zerowa, po tygodniu, po 21 lub 28 dniach od dawki zerowej)
Cena: 210 zł
Rejony występowania: cały świat, wysokie ryzyko w Afryce, Azji i Ameryce Centralnej

Przenosi się przez ślinę zarażonych zwierząt (szczególnie psów, kotów, nietoperzy i małp), zwykle przez ugryzienie, zdrapanie lub oślinienie uszkodzonej skóry. Ryzyko jest wyższe dla pracujących lub żyjących na obszarach oddalonych lub wiejskich (bez łatwego dostępu do placówek medycznych), osób podróżujących przez dłuższy czas, osób aktywnie spędzających czas na wędrówkach górskich, jeżdżących na rowerze lub biegających w krajach „wysokiego ryzyka”, osób pracujących ze zwierzętami lub mającymi kontakt z nietoperzami, dzieci. Nawet po otrzymaniu szczepionki przeciwko wściekliźnie przed podróżą, należy pilnie zasięgnąć porady medycznej w przypadku ukąszenia przez zwierzę lub nietoperza.

W sytuacji ekspozycji (pogryzienie, zadrapanie, oślinienie uszkodzonej skóry) należy skontaktować się z lekarzem. Gdy były wykonane szczepienia przed ekspozycyjne, wówczas podaje się tylko dwie dawki szczepionki po ekspozycyjnej. W przypadku gdy nie było szczepień, należy podać nawet 5 dawek szczepionki i trzeba rozważać podanie immunoglobuliny. Gdy były wykonane szczepienia przed ekspozycyjne, nie jest potrzebne podawanie immunoglobuliny, z którą może być największy problem w krajach o niższych standardach.

Wścieklizna - główne rejony występowania

Wścieklizna w Polsce i na świecie – informacje dla Pacjenta w PDF